19 Şub 2011

Asi Melekler






Varya geçen hafta 2 gün harıl harıl bu kitabı okudum. Ve anladım ki, ben böyle ekşınlı heyecanlı kitapları seviyormuşum. Hani herkes'in bir tarzı olurya, ben işte şu şu tarz romanlardan neyim okurum diye, işte ben onu bir türlü diyemezdim yani ben her tarz okumayı seviyorum derdim utana sıkıla.
Artık derim. Ekşınlı roman seviyorum ben.
Ekşın edebiyat! :P

Geçenlerde gittim bir ton melekli neli kitap aldım, 3'ü kişisel gelişimli ay melekler şöyle cici, böyle iyi enerjileri böyle muhteşem tarzında çok olumlu neli.

Diğer ikisi ise tamamen farklı düşmüş meleklerle ilgili. Biri "Hush Hush/Fısıltı" diye Twilight'ın düşmüş melekli versiyonu cinnet gıcık bir şey(tavsiye etmem harlequiinle fantastik karışı salak bir şeydi)

diğeri ise bu Asi Melekler.
Bu yalnız çok fena elinizden düşüremiyorsunuz.
Yakında Rafların Arasındanda tanıtıcam kaming suuun
Bir gece uyumadım bitirdim. Ama nasıl bitiriş!
Bir yandan The Walking Dead izler modda (tırsak mode on)
Diğer yandan kitap, sonra Dexter başlıyor onu izle
Bir yandan melekler neyim. Abovv korktum sabaha karşı bir yerlerden zombiler, katiller, Giborlar, Nefiller neyim çıkacak diye.

Tabii iki gün sonra bombastik korkutucu resmen beni uykumdan sıçratan rüya görmemde cabası.
Şöyle söyliyeyim korku romanı değil. Hatta çok sürükleyici ve merak uyandırıcı. Ben tabi durur muyum hemen çizdim karakterleri.

Ve ayrıca bu şarkıyı dinlemeyeli epey olmuş. Varya resmen büyük nostalji oldu bana. Anısı var şarkının (psst öyle duygusallı neli değil bambaşka bir anısı var çekmeyin başka yere höttt)